Eerste Brabantse bever gezenderd

NOORD-BRABANT – Langs de Maas in Brabant is vorige week een belangrijke stap gezet: de eerste bever in ons werkgebied is gezenderd. De komende weken volgen hopelijk meer bevers. Na 15 april ligt dit werk tijdelijk stil tot 1 september, omdat bevers dan jongen krijgen en zogen.

Twee eeuwen geleden verdween de laatste bever uit Nederland, maar sinds 1988 maken ze hun comeback. Ook in Brabant. Hun graaf- en bouwtalent is fascinerend, maar kan risico’s opleveren voor dijken, kades en (spoor)wegen. Met de zenders volgen we de Brabantse bevers in hun leefgebied, waardoor we beter inzicht krijgen in hun gedrag bij hoogwater en tijdig maatregelen kunnen nemen die onze dijken beschermen.

Belang van het onderzoek

Bevers graven gangen waarvan de ingang onder water ligt, waardoor ze lange tijd onzichtbaar blijven. Vaak worden ze pas opgemerkt wanneer een gang instort. Bij hoogwater kunnen gaten in een dijk leiden tot een dijkdoorbraak, en een hol onder een (spoor)dijk of oprit van een snelweg of andere infrastructuur kan levensgevaarlijk zijn als het instort. Het zenderonderzoek geeft inzicht in het gedrag van bevers. Zo kunnen preventieve maatregelen worden genomen waarbij bevers vrij kunnen bewegen en tegelijkertijd het risico voor mensen en waterveiligheid wordt beperkt.

Vorig jaar zijn in het werkgebied van waterschap Drents Overijsselse Delta al bevers gezenderd. Nu zijn de bevers langs de Brabantse zijde van de Maas aan de beurt. Resultaten van het onderzoek worden gedeeld via het Kenniscentrum Bever(verwijst naar een andere website) (opent in nieuw venster). Het project is een samenwerking van onder andere de Zoogdiervereniging, waterschappen Drents Overijsselse Delta, Brabantse Delta, De Dommel en Aa en Maas en Hogeschool Van Hall Larenstein.

Hoe werkt het zenderen?

Bij bevers zijn traditionele halsbanden geen optie: door hun bouw is dit niet haalbaar. Op basis van ervaringen uit binnen‑ en buitenland is gekozen voor een methode die vergelijkbaar is met een oormerk bij vee. Het ‘oormerk’ wordt in de staart geplaatst, waarop een radiozender zit. De staart is relatief ongevoelig en bestaat vooral uit vetweefsel met weinig zenuwen. Dankzij de draaibare bevestiging kan de bever minder makkelijk ergens aan blijven haken. Eerdere projecten laten wel zien dat de zender vroeg of laat kan losraken. Helaas geldt dat ook voor andere methoden. Op dit moment lijkt dit, met het oog op zowel hinder voor de bever als effectiviteit, de beste optie. Tegelijkertijd verkennen we ook andere methoden, zoals GPS-zenders. Daarbij houden we steeds oog voor zowel het welzijn van de bevers als de effectiviteit van de methode in de praktijk.

De geplaatste radiozender wordt in het veld uitgepeild met antennes en zo weten we waar de bever zit. Dit werkt zelfs goed als een bever zich in een hol of burcht bevindt.

Duurzaam samenleven met bevers loont

Investeren in duurzaam samenleven met bevers is slim. Bevers zijn belangrijke bondgenoten van de natuur. Met hun dammen houden ze water vast waardoor planten en dieren minder last hebben van droogte. Bij flinke buien stroomt het regenwater rustig weg waardoor overstromingen minder snel ontstaan. Tegelijk creëren ze moerassen, bevermeren en dood hout die nieuwe leefgebieden bieden voor planten en dieren. Door te begrijpen wat bevers doen en waarom, kunnen we slimme oplossingen bedenken die de risico’s van graafschade beperken en tegelijk mens en natuur laten profiteren.

Perskans: mee op uitpeilen en exclusief beeldmateriaal

Journalisten zijn uitgenodigd om mee te gaan met het uitpeilen van de zenders, ’s avonds op locatie. Dit is meteen ook een kans voor een interview met Ronald Wolters, adviseur waterveiligheid en beverexpert bij waterschap Aa en Maas.

Er is op aanvraag video- en fotomateriaal van het zenderen beschikbaar, dat vooralsnog exclusief door de pers kan worden gebruikt.

Plaats een reactie

Reacties